چون که به بخت ما رسد این همه ناز می​کنی ؟

چشم رضا و مرحمت بر همه بازمیکنی     چون که به بخت ما رسد این همه ناز میکنی

ای که نیازموده​ای صورت حال بی​دلان       عشق حقیقتست اگر حمل مجاز میکنی

پیش نماز بگذرد سرو روان و گویدم         قبله اهل دل منم سهو نماز میکنی

سعدی خویش خوانیم پس به جفا برانیم      سفره اگر نمی​نهی در به چه باز میکنی

سعدی