یارب سببی ساز که یارم به سلامت.................................باز آید و برهاندم از بند ملامت
خاک ره آن یار سفر کرده بیارید.............................تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت
فریاد که از شش جهتم راه ببستند ....................آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت
امروز که در دست تو ام مرحمتی کن..................فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت
ای آنکه به تقریر و بیان دم زنی از عشق....................ما با تو نداریم سخن خیر و سلامت
درویش مکن ناله ز شمشیر احبا..............................کاین طایفه از کشته ستانند غرامت
در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقی.........................بر می شکند گوشه محراب امامت
حاشا که من از جور و جفای تو بنالم........................بیداد لطیفان همه لطفست و کرامت
کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ...........................پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت
نوشته شده توسط حامد شیخ الاسلام در شنبه
1386/09/10 ساعت 11 قبل از ظهر |
لینک ثابت |