پریروز دکتر احمد توکلی نامه ای سرگشاده سراسر انتقاد به آقای رییس جمهور نوشت و امروز مهندس امیرحسین شیخ الاسلام را در دفاع از آقای رییس جمهور به ایشان پاسخ داد ، صرفنظر از مسائل ملی میهنی وجناح بندی های سیاسی ، میخواستم قبل از داغ شدن تنور انتخابات نقطه نظرات هر دو را در یک کلام مرور کنیم . ( بگذریم که من با نظرات آقای شیخ الاسلام علیرغم نسبت فامیلی زیاد موافق نیستم!)
دکتر توکلی در نامه خود آورده است :
برادر ارجمند جناب آقای دكتر احمدینژاد
رئیس جمهور محترم
رئیس جمهور محترم
سلام علیكم؛
در هفتههای اخیر، در عرصه سیاست خارجی حوادثی رخ داده است كه نقش یا واكنش دولت و جنابعالی در ارتباط با آنها در خور نقد و بررسی است:
1. گزارش البرادعی درباره حل برخی از ابهامات پیرامون فعالیت هستهای ایران، حاوی نكات مثبت و ثمره تلاش دولت محترم و اجرای طرح جدید مدالیته و یك گام بلند به پیش بود. ولی اولاً ایران را متهم كرد كه منفعلانه اطلاعات داده نه داوطلبانه، پس احتمال دارد هنوز مسائلی باقیمانده باشد. ثانیاً مصرانه اجرای قطعنامههای غیرقانونی شورای امنیت را درخواست كرده بود. شعف بیش از اندازه در قبال این گزارش و نادیده گرفتن این نكات منفی، حجیت و اعتباری برای آژانس فراهم میسازد كه در آینده ممكن است برای ما زیانبار باشد. چنانكه در گذشته نیز آژانس تحت فشار قدرتهای غربی علیه ما گزارش ناروا داده است. به ویژه آنكه تمایلی در دولت وجود دارد كه وزن كمی برای فعالیتهای سیاسی قائل شود به همین دلیل و مرتباً روی جنبههای فنی- حقوقی موضوع تكیه میكند. در حالیكه تبدیل آژانس به حـَـكَـم نهایی و كماعتنایی به تلاشهای سیاسی راه درستی نیست.
2. گزارش 16 نهاد اطلاعاتی آمریكا نیز از این حیث كه اعتراف میكند در وضعیت فعلی، فعالیت هستهای ایران غیر نظامی است به نفع ماست، ولی اولاً، صریحاً بر تهمت نظامی بودن آن تا سال 2003 تاكید میكند، ثانیاً تغییر مشی ادعایی را نتیجه فشارها میخواند. ثالثاً تلویحاً زمینه را برای این هشدار آماده میكند كه باز هم ممكن است مشی هستهای ایران، نظامی شود.
در این مورد نیز شور و شعف زیادی نشان داده شده است، به طوریكه جنابعالی در سخنرانی ایلام بسیار روی آن تاكید داشته و حتی پیروزی هستهای را در این مرحله بزرگترین پیروزی سده اخیر نامیدید. البته قطعاً مقصود شما از پیروزی، نفسِ انتشار گزارش نبوده است. در عین حال پر واضح است كه پیروزی هستهای ملت ایران به همت چندین ساله دولتها و به ویژه دولت محترم شما و با حمایت مجلس هفتم، اگرچه بسیار بزرگ است، ولی میوه پیروزیهای بزرگتری از جمله پیروزی انقلاب اسلامی و دفع تجاوز 8 ساله دشمن به دست ملت ایران با رهبری شگفتآور امام امت رضوانالله تعالی علیه بوده است.
این نوع ابراز خوشحالی از گزارش نهادهای اطلاعاتی آمریكا خطر افزایش اعتبار گزارشهایی از این دست را در پی دارد. روشن است كه چنین نتیجهای به سود ما نیست چرا كه گزارش بعدی، در سطح اعتبارِ بیشتر، میتواند كاملاً علیه ما تنظیم شود. علاوه بر آنكه همین گزارش نیز امروز دستاویزی برای ضروری دانستن قطعنامه سوم شده است.
3. سفر جنابعالی به اجلاس اخیر شورای همكاری خلیج فارس نیز درست به نظر نمیرسد زیرا: اولاً، به درخواست ما صورت گرفته است، نه دعوت آنها. ثانیاً، وقتی همواره به طور سنتی، در بیانیههای پایانی این شورا تمامیت ارضی ایران درباره جزایر ایرانی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب كوچك نفی میشود، چرا وزارت خارجه چنین درخواستی كرد؟ دیدیم كه این بار نیز به همان سیاق همیشگی، حضور ایران در خاك خویش، در بیانیه پایانی همین اجلاس شورای همكاری اشغال خوانده شد و برای كوچك شمردن ما اعلام كردند كه این حضور به درخواست ایران بوده است نه دعوت آنها. آیا وزارت خارجه از قبل تضمینی دریافت كرده بود كه نادیده گرفته شده است؟ آیا این رفتار با عزت كه یكی از اركان سیاست خارجی ماست سازگار است؟ جنابعالی و به تبع آن ایران اسلامی بحمدالله در بین ملتهای مسلمان محبوبیت چشمگیری یافتهاید، حضور عزتمندانه در محافل سیاسی خارجی میتواند بر این محبوبیت بیفزاید. و حضوری كه با عزت همراه نباشد، هزینه كردن آن محبوبیت است بدون دستاوردی.
مقتضی است دستور فرمایید وزارت خارجه نسبت به انتقادهای موجود توضیح دهد تا نیازی به طرح سوال رسمی در مجلس نباشد.
بـا احترام
احمد توكلی
نماینده تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر
در مجلس شورای اسلامی
و مهندس شیخ الاسلام اینگونه پاسخ ایشان را به تحریر درآورده :
نوشته ای از برادر ارجمندم جناب آقای دکتر توکلی در خصوص دیپلماسی خارجی کشور ملاحظه کردم و مرا بر آن داشت که این چند نکته را بنویسم:
هدف جمهوری خواهان از انتشار گزارش شورای ملی اطلاعاتی آمریکا را باید در چهارچوب سیاست کلی تر انتخاباتی آنها در پایین آوردن تشنج در جهان و بخصوص منطقه خاورمیانه (که تاثیر جدی و مستقیم بر قیمت جهانی نفت دارد) تفسیر کرد. با داده های کنونی اقتصادی جمهوری خواهان هیچ موقعیتی برای انتخاب شدن در انتخابات آتی ریاست جمهوری آمریکا ندارند. این سیاست کاهش تشنج نه تنها در مورد ایران بلکه در لبنان و عراق و انشاءالله فلسطین و افغانستان قابل مشاهده است.
رهبران مقاومت در لبنان از این فرصت به دست آمده بهره برداری مناسب نموده و مسایل داخلی لبنان را به نفع جناح مقاومت پیش می برند. بی شک دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران نیز باید بهره گیری حداکثری از شرایط فعلی منطقه و جهان باشد.
حضور جناب ریاست محترم جمهوری در کنفرانس "شورای همکاری کشورهای عربی خلیج" (فارس) را باید در پرتو آن تفسیر کرد؛ فرصتی که از اول تشکیل این شورا تا به امروز نصیب ما نشده بود. درست است که این حضور با تقاضای ما صورت گرفته است و لیکن باید توجه داشت که اولاً ترکیه و یمن هم چنین تقاضایی داشتند و اجابت نشد. ثانیاً هر دو طرف با پذیرش یکدیگر قدم اول را برای ترتیبات جدی تر امنیتی منطقه برداشتند، ترتیباتی که بدون حضور ما که یک طرف کامل ساحل خلیج فارس و دریای عمان را در اختیار داریم ابتر و ناموفق خواهد بود. ثالثاً بویژه بعد از کنفرانس شکست خورده آناپولیس که امریکایی ها به خیال باطنی خود قصد داشتند کشورهای منطقه خاورمیانه را علیه ما بسیج نمایند، شرکت جناب ریاست محترم جمهوری با مواضع اعلام شده ایشان در مساله فلسطین، هولوکاست، آمریکا و ... مهر تایید دیگری بود بر شکست این کنفرانس نه تنها در بسیج کشورها علیه ایران بلکه در خود قضیه سازش بر سر مساله فلسطین.
آیا حضور دست در دست رهبران کشورهای منطقه در بدو کنفرانس و اذعان آنها به درست بودن عنوان خلیج فارس که توسط ریاست محترم جمهوری در کنفرانس اعلام شده بود نکته مثبت قابل اعتنایی نیست؟ آیا این جزء نتایج تغییرات نقشه سیاسی منطقه که در اثر تغییرات استراتژیک و شکست رژیم صهیونیستی و آمریکا در جنگ سی و سه روزه علیه حزب الله لبنان بوجود آمد ه است، نیست؟
برگشت دادن پرونده هسته ای کشورمان از شورای امنیت به مرجع قانونی آن یعنی آژانس بین المللی انرژی اتمی از اهتمامات جدید در این دوره خواهد بود، امری که با توجه به مواضع اخیر روسیه و چین و دیپلماسی فعال وزارت امور خارجه اگر چه مشکل است ولی انشاءالله دور از دسترس نخواهد بود.
نماینده تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر
در مجلس شورای اسلامی
در مجلس شورای اسلامی
حسین شیخ الاسلام
