نزدیک را دور و دور را دورتر میبینم ...
امروز را دیر و فردا را دیرتر میابم ...
تا آن سرانجام ناپدید
تا آن پایان گم شده مه
چگونه سیاهی حجمش مرا فراگیرد

نوشته شده توسط حامد شیخ الاسلام در دوشنبه 1387/10/09 ساعت 2 بعد از ظهر | لینک ثابت |