شعری دلنشین از مرحوم فرامرز حجازی

در کارگاه قالی بافی این مملکت

       - بر عکس سفارش شما -

همه جا را سبز بافته اند

روی سبزها, گل ها, شکوفه ها...

یادت باشد قناری ها خواهند خواند

       حتی اگر شما نخواهید.

                   طبیعت کار خودش را خواهد کرد

                                  با ‹‹صدام›› یا بی ‹‹صدام››!

یادت باشد

عروسک کوکی خوشبخت!

‹‹بن لادن›› قادر نیست شکوفه زدن گل ها را ترور کند

                                 یا بوی اطلسی ها را

بهار به این باغچه خواهد آمد.

ما به امید زنده ایم.

به این امید که تو آن روز هم خوشبخت باشی!

و بین تمام آرزوهای رنگینت بچرخی

این بار با اراده خودت

نه با اراده کسی که کوکت کرده است!!

باور کن بهار آمدنی است

... بهار آمده است

‹‹یُسر›› در عین ‹‹عُسر›› اتفاق افتاده است

...

باور کن!