با درودهای گرم و با ارادت بسیار
متاسفانه،امروزه دربسیاری از رسانه های
گروهی،چه درون کشوری, چه برون کشوری، هر گاه که به انگیزه ای، سخن ازسرود "رزم مشترک"یا"همراه شورفیق"می رود،سخن آن را
یابه شاعرپرآوازه یما زنده یاد سیاوش کسرایی ویا به استاد وهنرمند برجسته ومسلم موسیقی ایران،زنده
یاد پرویزمشکاتیان نسبت می دهند ،تا جایی که گاه شاهد بروز دعوی های مخالف و نا همخوان از
سوی دوستداران و هواداران این دو بزرگمرد می شویم وهمه ی این ها درحالی است که درحقیقت
امر این شعر،سروده ی هیچ یک ازآن دونیست ،بلکه به نگارنده ی این سیاهه"جعفر
مرزوقی تعلق دارد با نام مستعار"برزین آذرمهر".
وشگفت انگیز تر آن که اخیراً حتی این شایعه قوت گرفته که "برزین آذرمهر"
هیچ گاه فردی حقیقی نبوده و تنها نام مستعاری بوده از استاد مشکاتیان که ظاهراً خود ایشان بعد
از بیست وهشت سال،یک بار طی مصاحبه ای که این جانب با همه ی تلاشی که کرده ام هنوزنتوانسته
ام رد ونشانی از آن بیابم ،این موضوع را اعلام داشته اند!
آنچه در زیر می آید بخشی از نوشته ای است که تا کنون برای شماری ازرسانه های گروهی فرستاده ام. میدوارم شما نیز با انتشار آن در برطرف کردن این سوء تفاهم و روشن شدن این حقیقت،
برای علاقمندان به این موضوع، گامی بردارید.
با احترام و سپاس بسیار
جعفر مرزوقی(برزین آذرمهر)
کوششی در رفع یک سوء تفاهم
شعر"رزم مشترک"(همراه شورفیق) ازجمله شعرهای مجموعه ی"بپا خیز
ایران من" سروده ی" برزین آذرمهر"جعفرمرزوقی است که نخستین باردر سال۱۳۵۵ به همت انتشارات ارانی
وابسته به حزب توده ایران ،در خارج از کشور،وبعد ها،در سال ۱۳۵۸توسط "نشر صلح
"به سر پرستی آقای ناصر موذن در ایران منتشر گردید.این شعر همان زمان ها، البته بی آن که من
درجریان آن قراربگیرم، به ابتکار هنرمند بر جسته وچیره دست پرویز مشکاتیان و با هنرمندی استاد
شجریان به صورت سرود رزمی در آمد و امروز شاهد اجراهای دیگری نیز از آن هستیم. علاوه بر آن
شعر "محبوب من وطن" با آواز شهرام ناظری وشعر دیگری نیز ازهمین مجموعه،
آن گونه که در سایت رسمی زنده یاد مشکاتیان آمده است، برای تنظم آهنگ "پیروزی"مورد
استفاده ی استاد قرار گرفته است .
ازآنجا که شعر"رزم مشترک"واساساخود مجموعه ی"بپا خیزایران
من"تا مدتها به شاعرپرآوازه ما سیاوش کسرایی ، نسبت داده می شد،وحتی این جا وآن جا به نام او به چاپ هم رسید،
بنابه توصیه ی برخی دوستان،بهتردیدم یادداشت کوتاهی همراه این شعر کنم و بدین ترتیب بکوشم تا
شاید به این توهم سرسخت ،ریشه دارو حتی گاه آزار دهنده که هنوز که هنوز است پایداری نشان
میدهد،پایان بدهم.
به گمان من شماهم همچون من، براین باورید که به هیچ وجه گوارا نیست که
شاعر اثری ، هربار خودرا در وضعیتی بیابد که مجبورباشد دلیل و مدرک بیاورد تا ثابت کند،شعری که خود اوسروده
،متعلق به دیگری نیست و تازه همیشه موفق هم نباشد!
بی شک شما بهترازمن می دانید که درافتادن با توهمی که براثر نفوذ برخی ازرسانه ها
گروهی،جا باز کرده وگسترش یافته، کارچندان ساده ای نیست،مگر آن که با سلاح برابر به جنگ آن
رفت.دلیل رویکرد
من به شما این است.
درضمن به آن هایی که نمی خواهند به این سادگی ها در نادرستی توهم خود، شک
کنند،پیشنهاد می کنم، دستکم به فهرست مجموعه ی کامل شعرهای زنده یاد سیاوش کسرایی،از انتشارات "نشر
کتاب نادر" سال ۱۳۸۴، مراجعه کنند و اگر درآن، اثری از مجموعه شعر"بپا خیز ایران من"و
یا شعر هایی که از این مجموعه به آن شاعرپرآوازه نسبت داده می شود ،یافتند ،بر باور خود اصرار ورزند!
با احترام و سپاس.جعفر مرزوقی(برزین آذرمهر)
رزم مشترک
همراه شو رفیق!
تنها
ممان به درد!
کین درد مشترک
هرگز جدا جدا
درمان نمی شود!
دشوار زندگی
هرگز برای ما
بی رزم مشترک
آسان نمی شود!
تنها
ممان به درد!
همراه شو رفیق!
تیر ماه ۱۳۵۲
برزین آذرمهر
j.marz@free.fr
نوشته شده توسط حامد شیخ الاسلام در یکشنبه 1388/10/06 ساعت 1 بعد از ظهر | لینک ثابت |
اینجا،
همین حوالی ،
همین حوالی حال،
همیشه با تو خواهم گفت
همیشه با تو خواهم خواند
همین حوالی ،
همین حوالی حال،
همیشه با تو خواهم گفت
همیشه با تو خواهم خواند
