ماه رمضان باز رسیده، دل و جان را به اين نسيم رحمت الهي كه وزيدن گرفته است، بسپاريم و باور داشته باشيم كه اين نسيم به هر كس كه بگذرد، جان جان او را مست فيض و لطف حضرت دوست كه هر چه هست از اوست، نيكو خواهد كرد.
اما درك اين درك، كاري است دشوار! و مانند ترك ترك است كه در عرفان گفتهاند! عدهاي ترك اعمال مكروه را قصد ميكنند و خود را چيزي به حساب ميآورند، ولي عدهاي كه داراي مقام برتري هستند، چنان خود را در برابر حضرت حق به چيزي نميانگارند كه همان ترك را ترك ميكنند و در خود، قوه و قدرت و اختياري نمييابند كه با آن تركي را پيشه گيرند!
چه زيباست انسان روزهداري كه از خوردن و آشاميدن در اين ماه در ساعاتي منع شده است، رمز امساك را بفهمد و از مراحل روزه جسم و حتي روح بگذرد و روزه دنيای دنی را بگيرد! و مگر نه اين است كه انسان در دنيا مسافر است! و روزه او امساك اوست از هرچه كه غير اوست. اميد كه خدا ما را هم از اين روزه نصيبي عنايت فرمايد كه تا زندهايم از دنيا و مافيهاي آن روزه باشيم و زبان جانمان تا واپسين لحظه حيات، چنين بسرايد كه «ز هر چه غير يار استغفرالله».
بر گرفته از یادداشتی از آقای غلامعلي رجايي
همین حوالی ،
همین حوالی حال،
همیشه با تو خواهم گفت
همیشه با تو خواهم خواند
